روش رگرسیون متغیر ابزاری یا Instrumental variable
فهرست مطالب
استفاده از تحلیل رگرسیون متغیر ابزاری ( Instrumental variable ) در ارزیابی
رگرسیون متغیر ابزاری (IV) روشی برای تخمین اثرگذاری است که از یک متغیر متفاوت (ابزار) برای پیشبینی در مورد مداخله در یک تحلیل اقتصادسنجی استفاده میکند. متغیر ابزاری عاملی است که بر مشارکت در مداخله تأثیر میگذارد، اما هیچ تأثیری بر پیامد ندارد. با یافتن ابزاری که این شرایط را برآورده کند، میتوان تخمینی بیطرفانه از اثرگذاری مداخله به دست آورد.
چگونگی استفاده از روش رگرسیون متغیر ابزاری در ارزیابی
استفاده از روش رگرسیون متغیر ابزاری یا Instrumental variable در مواردی مانند موارد زیر موثرتر است:
- مداخلات ممکن است با تعمد خاصی صورت پذیرفته باشد که نتایج را نیز تحت تأثیر قرار دهند (به عنوان مثال در مناطقی با میزان محرومیت بالاتر)
- افراد ممکن است خودشان پیشنهاد دهند که ویژگیهایی دارند که آنها را با احتمال بیشتری مداخله قرار میدهد، یا اینکه بر نتایج نیز تأثیر میگذارد (به عنوان مثال تجربه قبلی یک پروژه مشابه)
- سوگیری انتخابِ “متغیر با زمان” وجود دارد، یعنی زمانی که افراد احتمال تحت اثر مداخله قرار گرفتن خود را در طول زمان تغییر میدهند.
برای اینکه رگرسیون IV کار کند، پیدا کردن یک متغیر ابزاری که بهشدت بر انتخاب در برنامه تأثیر میگذارد اما با هیچ ویژگی مؤثر بر پیامدهای مداخله همبستگی ندارد، ضروری است (محدود کردن استثناها). رگرسیون IV موارد بالا را با پیشبینی در مورد مداخله حل میکند، در حالی که بهطور همزمان (با حذف خود متغیر مداخله) انحراف ایجاد شده توسط ویژگیهای مهار نشده مرتبط با مداخله را حذف میکند. متغیر ابزاری را میتوان از چند منبع مانند جغرافیا، خطمشیهای دیگر، شوکهای خارجی و طراحی برنامه استخراج کرد.
مزایای استفاده از رگرسیون متغیر ابزاری در ارزیابی مداخلات
- در زمانی که سایر روشهای آزمایشی و شبهآزمایشی ممکن نیستند، مفید است.
- به فرضیات مبنی بر اینکه هیچ منبع دیگری برای سوگیری انتخاب وجود ندارد، نیاز ندارد.
معایب استفاده از رگرسیون متغیر ابزاری در ارزیابی
- یافتن متغیر ابزار معتبر دشوار است و معمولاً نمیتوان از قبل برنامهریزی کرد. اگر متغیر ابزار فقط همبستگی ضعیفی با مداخله داشته باشد، برای استخراج تخمینهای اثرگذاری معتبر بهدقت زیادی نیاز است.
- “تخمین اثرگذاری” گرفته شده از یک اثرگذاری در اینجا “میانگین محلی تأثیر مداخله” است. یعنی تأثیر آن بر افرادی که اگر یک رویداد تصادفی یا عامل دیگر نبود، در درمان شرکت نمیکردند را تخمین میزند.