روش فراقوم نگاری دادههای کیفی را در مورد چندین تجربه زیسته شخصی برای شناسایی بینشهای جدید گرد هم میآورد. پژوهشگران گزارشهای روایی را در مطالعات انتخاب، تجزیهوتحلیل و تفسیر میکنند تا با شناسایی مفاهیم و استعارهها در مطالعات به سؤالات مربوط به یک موضوع خاص پاسخ دهند.
روش فراقوم نگاری میتواند بینش گستردهتری در مورد اینکه چرا و چگونه مداخلات در موقعیتهای مختلف یا برای افراد مختلف کار میکند (یا نمیکند) ارائه دهد. برخلاف مرور ادبیات، که به کیفیت و دامنه ادبیات موجود در یک حوزه مینگرد، فرا قومنگاری به دنبال معنایی است که در مطالعات اولیه آشکار نیست، تا بینشها و نتیجهگیریهای جدیدی را شناسایی کند.