روش های ترکیب شواهد

روش های ترکیب شواهد برای ارزیابی بهتر تصمیمات

روش های ترکیب شواهد موجود را می‎توان برای پاسخ به سؤالات ارزیابی مربوط به اثرگذاری مداخله، فرآیندی که توسط آن اجرا شده و ارزش پول در مداخله، مورد استفاده قرار داد. روش‌های ترکیبی مستلزم ترکیب یافته‌های طیف وسیعی از مطالعات برای رسیدن به یک درک مشترک از اثرگذاری مداخله و یا خدمت‌رسانی[1] یک خط‌مشی است. ترکیب‌های پساارزیابانه برای گردآوری خروجی‌های روش‌های مختلف مورد استفاده در ارزیابی به روشی شفاف و سیستماتیک برای پاسخ به سؤالات اصلی ارزیابی استفاده می‌شود.

روش های ترکیب شواهد کیفی و کمی

روش‌های استفاده شده در ترکیب می‌توانند کمی، کیفی یا آمیخته باشند و بر روی سؤالات ارزیابی اثرگذاری یا فرآیند تمرکز کنند. برای ترکیب، یافته‌های ارزیابی حول هر یک از سؤال‌ها از طریق مثلث‌سازی (به‌جای گزارش ساده یافته‌های هر روش)، ادغام می‌شوند. در حالت ایده‌آل، این اجماع شواهدی را با قطعیت بیشتر از هر یک از اجزای سازنده ارائه می‌کند. با این حال، اگر شواهد متناقضی وجود داشته باشد، یافته‌ها باید به‌دقت مورد بررسی قرار گیرند، توضیحات در نظر گرفته شود، و در صورت لزوم، شواهد اضافی جستجو شود.

زمان استفاده از روش های ترکیبی

روش‌های ترکیب همچنین می‌تواند قبل از شروع توسعه یک مداخله و برای تعیین آنچه قبلاً در مورد یک موضوع شناخته‌شده است، استفاده شود. فراارزیابی و انواع ترکیب، روش‌هایی معمول ‌هستند که برای گردآوری یافته‌های تعدادی از مطالعات مختلف در مورد یک موضوع طراحی شده‌اند. روش‌های مختلف ترکیب و متاآنالیز شواهد ارزیابی موجود را به روشی ساختاریافته برای تولید روایتی منسجم گرد هم می‌آورند. این روش‌های «پژوهش ثانویه» معمولاً با مجموعه‌ای از اهداف و معیارهای شمول-عدم شمول شروع می‌شوند. سپس از پروتکل‌های صریح و معیارهای از پیش تعریف ‌شده برای ارزیابی کیفیت مطالعات منبع، استخراج یافته‌های کلیدی از آن مطالعات و تجزیه‌وتحلیل نتایج برای ارائه گزارشی یکپارچه از ادبیات منبع استفاده می‌کنند.

محدویت ها در استفاده از روش های ترکیب شواهد

محدودیت اصلی ترکیب برای ارزیابی، اتکای آن به کافی بودن حجم از داده‌های قبلی است. کیفیت ترکیب شواهد به کیفیت مطالعات اصلی بستگی دارد؛ اعتبار هم‌بستگی به این دارد که کدام مطالعات اصلی شامل بررسی شوند. لذا در یک کلام باید بر اهمیت معیارهای ورود و ارزیابی کیفیت در فرآیند تأکید کرد. به عنوان مثال، بررسی‌های سیستماتیک و ارزیابی‌های سریع شواهد، شواهد حاصل از ادغام ادبیات را برای تولید خلاصه‌ای روایی ادغام می‌کنند. بررسی‌های سیستماتیک اغلب ماه‌ها طول می‌کشد و بنابراین، اگر سخت‌گیری مربوط به یک بررسی سیستماتیک کمتر تحمل می‌شود، می‌توان از ارزیابی سریع شواهد استفاده کرد. این روش‌ها اغلب بر روی داده‌های کمی‌ تمرکز می‌کنند، اما چارچوب‌های دیگری را می‌توان برای یکپارچه‌سازی سیستماتیک اطلاعات کیفی استفاده کرد. مجموعه‌ای از سؤالات در زیر ارائه شده است تا به بررسی اینکه کدام یک از این روش‌های ترکیب شواهد احتمالاً مناسب‌ترین هستند کمک می‌کند.

سیاهه‌ی جستارهای مربوط به ترکیب شواهد

فَرماناها مجموعه‌ای از ابزارها و راهنمایی‌های مدیریتی است که به شما در تصمیم‌گیری کمک می‌کند. فَرمانا از حیث نظری متکی بر روش‌شناسی‌های علمی در حوزه تصمیم گیری و ارزیابی است و به شما کمک می‌کند تا تصمیم‌های متکی بر داده و شواهد اتخاذ کنید. در گام چهارم فرماناسازی ما مجموعه ای روش های ترکیب شواهد را معرفی کرده ایم که در زیر میتوانید سیاهه‌ای از  آن‌ها را مشاهده کنید

این مقاله را دوست داشتید؟ آن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.