این گزارش از سوی مجمع جهانی اقتصاد با همکاری Capgemini تهیه شده و رویکردی نوین برای حرکت از منظر فناوری صرف به سبک مدیریتی مبتنی بر عملیات ارائه می‌دهد.
این گزارش، نخستین چارچوب سیستماتیک برای ارزیابی آمادگی دولت‌ها در به‌کارگیری هوش مصنوعی عامل‌گرا را ارائه می‌دهد. با تمرکز بر 70 عملکرد کلیدی دولت، چارچوب به ارزیابی پتانسیل (potential) و پیچیدگی پیاده‌سازی (complexity) می‌پردازد و آن‌ها را به سه ناحیه آمادگی (High، Medium، Low) تقسیم می‌کند. یافته‌ها حاکی از این است که حدود نیمی از عملکردهای governments می‌توانند با آمادگی بالا تا متوسط، به‌طور گسترده به کار گرفته شوند، به شرط وجود الزامات حاکمیتی و حفاظتی مناسب. گزارش همچنین از نقشی که چارچوب‌های مبتنی بر عملکرد در مدیریت خطر، حاکمیت داده‌ها و مشارکت ذی‌نفعان ایفا می‌کنند سخن می‌گوید و با ارائه نمونه‌های عملی، به تصمیم‌گیران نشان می‌دهد از کجا آغاز کنند و چگونه مسیر خود را به سمت ارزش عمومی پایدار هموار سازند.
این گزارش از سوی مجمع جهانی اقتصاد (World Economic Forum) با همکاری Capgemini تهیه شده و رویکردی نوین برای حرکت از منظر فناوری صرف به سبک مدیریتی مبتنی بر عملیات ارائه می‌دهد. در مقدمه و پیشگفتار، تأکید می‌شود که هوش مصنوعی عامل‌گرا، به‌جای تمرکز در یک کار یا یک بخش، می‌تواند کارکردهای دولت را از مدیریت فرآیندهای واحد به ساماندهی کلان کارها و خروجی‌های قابل ارائه به شهروندان ارتقا دهد. به عبارتی، این فناوری قدرت هماهنگ‌کننده و تصمیم‌گیرنده‌ای را داراست که می‌تواند با مدیریت آگاهانه و شفاف، کارایی، پاسخگویی و اعتماد عمومی را افزایش دهد.چارچوب آمادگی برای هوش مصنوعی عامل‌گرا، بر چهار بلوک بنیادی استوار است تا تصمیم‌گیری‌های دولتی پیرامون کاربردهای آن را هدایت کند.
نبرای طراحی این چارچوب، پژوهش بر “70 کارکرد کلان دولت” تمرکز دارد که در نه دسته‌بندی سازمان‌دهی شده‌اند: خدمات عمومی، ارتباط با شهروند، امنیت و پاسخ به ریسک، انطباق و نظارت، سیاست‌گذاری و حاکمیت، اجرا و اجرای سیاست‌ها، برنامه‌ریزی و استراتژی، پشتیبانی و زیرساخت‌های پشتیبان، عملیات و منابع، سازمان و نیروی کار، و زیرساخت فناوری اطلاعات و حاکمیت داده‌ها.
در نهایت، گزارش یک ابزار تصمیم‌گیری ارائه می‌دهد تا دولت‌ها بتوانند با توجه به زمینه محلی، چارچوب را به وضعیت بومی خود تطبیق دهند. این ابزار با اشاره به مواردی مانند امنیت سایبری، مدیریت داده‌ها، شفافیت تصمیم‌گیری و تعامل با شهروندان، به تصمیم‌گیران کمک می‌کند تا از مسیرهای آغازین تا اجرای گسترده، با پشتوانه داده‌های معتبر حرکت کنند. نویسندگان تأکید می‌کنند که هوش مصنوعی عامل‌گرا باید مکمل کار کارشناسان و کارمندان دولت باشد و با نظارت انسانی، استانداردهای اخلاقی و حفاظت از حقوق اساسی افراد، به نتایجی پایدار، شفاف و عادلانه دست یابد.